Veldmuis

Signalement

De veldmuis herken je aan zijn gedrongen lichaamsbouw met een stompe kop. De ogen en oren zijn relatief klein en de behaarde staart is vrijwel altijd korter dan het lichaam. Veldmuizen hebben een bruine tot grijsbruine, kortharige vacht. Ze zijn tussen de 9 en 12 cm lang en zijn uitstekende gravers. Zo graven ze tunnels op 15 tot 30 centimeter diepte, die in verbinding staan met plaatsen waar voedsel te vinden is. De veldmuis eet voornamelijk plantaardig voedsel als granen, zaden, knollen, kool, wortels en boomschors. De sporen van veldmuizen zijn vaak duidelijk te herkennen. Zo is er vaak knaagschade aan de bast van jonge bomen en in weilanden zijn looppaden te vinden.

Muizenplaag

Veldmuizen planten zich voort van maart tot oktober. In deze periode kan een vrouwtje 4 tot 6 nesten werpen die gemiddeld bestaan uit 5 á 6 jongen. Na ongeveer 2,5 week verlaten de jongen het nest, waarna ze na 1 maand al geslachtsrijp zijn. Veldmuizen staan bekend om de sterke schommelingen in aantal: om de 3 tot 6 jaar komen er plaatselijk veldmuizenplagen voor. Door bijvoorbeeld een droog voorjaar of een zachte herfst en winter wordt de voortplantingsperiode verlengd en kan een piek in de populatie ontstaan. Die piek lost vaak vanzelf weer op door voedseltekort, kou, stress en roofdieren.

Veldmuizen bestrijden

De veldmuis is in Nederland een beschermde diersoort, dat betekent dat je deze muizen volgens de flora- en faunawet  niet mag doden, verwonden of vangen. Het is daarom belangrijk om preventieve maatregelen te nemen tegen de aanwezigheid van de veldmuis. Houd begroeiing rondom slootkanten en weiden schoon en zo kort mogelijk en probeer valfruit en snoeihout te verwijderen. Het ingraven van gaas rond een stuk land is ook een oplossing, maar dit is vrij prijzig en neemt veel tijd in beslag.

In geval van overlast kunnen we natuurlijke vijanden inzetten door het plaatsen van roofvogelnestkasten. Zo maken we gebruik van het ecosysteem om de veldmuispopulatie in bedwang te houden.